رازی که میان گلستان گفت

چه عذر و بهانه دارد ای جان

آن کس که ز بی نشان نشان گفت

گل داند و بلبل معربد

آن کس نه که از طریق تحصیل

آموخت ز بانگ بلبلان گفت

صیادی تیر غمزه ها را