پس نشاید دوستی با خلق کرد

بس که دیدم جور از یاران خود

وز سراسر مردم دوران خود

من شدم : رنگ پریده ، خون سرد

وای بر حال من بدبخت! وای

کس به درد من مبادا مبتلای

عشق با من گفت : از جا خیز ، هان