وای بر حال من بدبخت! وای

وز سراسر مردم دوران خود

من شدم : رنگ پریده ، خون سرد

پس نشاید دوستی با خلق کرد

کس به درد من مبادا مبتلای

عشق با من گفت : از جا خیز ، هان

خلق را از درد بدبختی رهان