هر زمانی که شب در رسیدی

می شدم بیهوش و محو و مفتون

رفته رفته که بر ره فتادم

از پی بازی بچگانه

بر لب چشمه و رودخانه

در نهان ، بانگ تو می شنیدم

ای فسانه ! مگر تو نبودی