آن زمانی که من در صحاری

بر لب چشمه و رودخانه

در نهان ، بانگ تو می شنیدم

ای فسانه ! مگر تو نبودی

می دویدم چو دیوانه ، تنها

داشتم زاری و اشکباری

تو مرا اشک ها می ستردی ؟