می شدی با من زار و ناشاد

آن زمانی که من ، مست گشته

زلف ها می فشاندم بر باد

تو نبودی مگر که همآهنگ

می زدی بر زمین آسمان را ؟

در بر گوسفندان ، شبی تار

بودم افتاده من ، زرد و بیمار