در بن صخره ی کوهساران

دم ، که لبخنده های بهاران

بود با سبزه ی جویباران

از بر پرتو ماه تابان

هر کجا ، بزم و رزمی تو را بود

بلبل بینوا ناله می زد

بر رخ سبزه ، شب ژاله می زد