هر کجا ، بزم و رزمی تو را بود

بود با سبزه ی جویباران

از بر پرتو ماه تابان

در بن صخره ی کوهساران

بلبل بینوا ناله می زد

بر رخ سبزه ، شب ژاله می زد

روی آن ماه ، از گرمی عشق