با منت بوده ره ، دوستانه ؟

هر کس از جانب خود تو را راند

بی خبر که تویی جاودانه

تو که ای ؟ ای ز هر جای رانده

قطره ی اشکی ایا تو ، یا غم ؟

یاد دارم شبی ماهتابی

بر سر کوه نوبن نشسته