باورم شد که از غصه مستی

ای فسانه ! بگو ، پاسخم ده

افسانه : بس کن ازپرسش ای سوخته دل

بس که گفتی دلم ساختی خون

هر که را غم فزون ، گفته افزون

عاشقا ! تو مرا می شناسی

از دل بی هیاهو نهفته