من یک آواره ی آسمانم

هر که را غم فزون ، گفته افزون

عاشقا ! تو مرا می شناسی

از دل بی هیاهو نهفته

وز زمان و زمین بازمانده

هر چه هستم ، بر عاشقانم

آنچه گویی منم ، و آنچه خواهی