قطره ی گرم چشمی ترم من

آن صدایم که از دل بر اید

صورت مردگان جهانم

یک دمم که چو برقی سر اید

چه در آن کوهها داشت می ساخت

دست مردم ، بیالوده در گل ؟

لیک افسوس ! از آن لحظه دیگر