چون نه جز نقش آن ماند بر خاک

کی ولی با خبر بود از این راز

که بر آن جغد هم خواند غمناک ؟

ریخت آن خانه ی شوق از هم

هر چه ، بگریست ، جز چشم شیطان

عاشق : ای فسانه ! خسانند آنان

که فروبسته ره را به گلزار