هیچکس گوی نپسندد آن را

گل ، ز یک تندباد است بیمار

تو مپوشان سخن ها که داری

تو بگو با زبان دل خود

می توان حیله ها راند در کار

عیب باشد ولی نکته دان را

نکته پوشی پی حرف مردم