که یکی پیرزن روستایی

روی دیوارهایی که ماندند

در یکی کلبه ی خرد چوبین

طرف ویرانه ای ، یاد داری ؟

پنبه می رشت و می کرد زاری

خامشی بود و تاریکی شب

باد سرد از برون نعره می زد