زان زمان ها مرا دوست بودی

آن شب و جنگل آلیو را

که تو از کهنه ها می شمردی

می زدی بوسه خوبان نو را ؟

عاشق : آن زمان ها که از آن به ره ماند

همچنان کز سواری غباری ...

افسانه : تند خیزی که ، ره شد پس از او