همچنان کز سواری غباری ...

می زدی بوسه خوبان نو را ؟

زان زمان ها مرا دوست بودی

عاشق : آن زمان ها که از آن به ره ماند

افسانه : تند خیزی که ، ره شد پس از او

جای خالی نمای سواری

طعمه ی این بیابان موحش