طعمه ی این بیابان موحش

همچنان کز سواری غباری ...

افسانه : تند خیزی که ، ره شد پس از او

جای خالی نمای سواری

عاشق : لیک در خنده اش ، آن نگارین

مست می خواند و سرمست می رفت

تا شناسد حریفش به مستی