دره ها همچو دزدان خمیده

جرسش را به جا ماند شیون

آتشش را اجاقی که شد سرد

عاشق : کوهها راست استاده بودند

افسانه : آری ای عاشق ! افتاده بودند

دل ز کف دادگان ، وارمیده

داستانیم از آنجاست در یاد