گنج در خانه ، دل رنج اندوز

آنچه بگذشت چون چشمه ی نوش

بود روزی بدانگونه کامروز

نکته اینست ، دریاب فرصت

از چه ؟ ایا چمن دلربا نیست ؟

آن زمانی که امرود وحشی

سایه افکنده آرام بر سنگ