بوسه ای زن که دوران رونده است

که ز هر سو نشاط بهار است

که به هر جا زمانه به رقص است

تا به کی دیده ات اشکبار است ؟

دور گردان گذشته ز خاطر

روی دامان این کوه ، بنگر

بره های سفید و سیه را