دل ز وصل و خوشی بی نصیب است

اینک او را دو چشم سیاهی است

که ز غوغای دل قصه گوی است

عاشق : رو ، فسانه ! که اینها فریب است

دیدن و سوزش و شادمانی

چه خیالی و وهمی عجیب است

بیخبر شاد و بینا فسرده است