ناشناسی دلم برد و گم شد

از گشته چو یاد آورم من

چشم بیند ، ولی خیره خیره

پر ز حیرانی و ناگواری

من پی دل کنون بی قرارم

لیکن از مستی باده ی دوش

می روم سرگران و خمارم