که بدین ها نیرزد جهانی

افسانه : حالیا تو بیا و رها کن

اول و آخر زندگانی

وز گذشته میاور دگر یاد

که زبون دل خودشوی تو

عاشق : لیک افسوس ! چون مارم این درد

می گزد بند هر بند جان را