پیچم از درد بر خود چو ماران

که زبون دل خودشوی تو

عاشق : لیک افسوس ! چون مارم این درد

می گزد بند هر بند جان را

تنگ کرده به ان استخوان را

چون فریبم در این حال کان هست ؟

قلب من نامه ی آسمان هاست