ظاهرش خنده های زمانه

چون فریبم در این حال کان هست ؟

قلب من نامه ی آسمان هاست

مدفن آرزوها و جان هاست

باطن آن سرشک نهان هاست

چون رها دارمش؟ چون گریزم ؟

همرها ! باز آمد سیاهی