چون رها دارمش؟ چون گریزم ؟

مدفن آرزوها و جان هاست

ظاهرش خنده های زمانه

باطن آن سرشک نهان هاست

همرها ! باز آمد سیاهی

می برندم به خواهی نخواهی

می درخشد ستاره بدانسان