می درخشد ستاره بدانسان

چون رها دارمش؟ چون گریزم ؟

همرها ! باز آمد سیاهی

می برندم به خواهی نخواهی

که یکی شعله رو در تباهی

می کشد باد ، محکم غریوی

زیر آن تپه ها که نهان است