چشم ها بسته ، خوابش ببرده

افسانه : هر پرنده به کنجی فسرده

شب دل عاشقی مست خورده

عاشق : خسته این خاکدان ، ای فسانه

با خیال دگر رفته از خوش

بگذر از من ، رها کن دلم را

که بسی خواب آشفته دیده است