با نفس های صبحی طربنک

همرها ! این چه هنگامه ای بود ؟

بر سر ساحل خلوتی ، ما

می دویدیم و خوشحال بودیم

نغمه های طرب می سرودیم

نه غم روزگار جدایی

کوچ می کرد با ما قبیله