افسانه : عاشق ! اینها سخن های تو بود ؟

گریه را اختیاری نمانده ست

من چه سازم ؟ جز اینم نیامخوت

هرزه گردی دل ، نغمه ی روح

حرف بسیارها می توان زد

می توان چون یکی تکه ی دود

نقش تردید در آسمان زد