ای گل نوشکفته ! اگر چند

به دوپا رانی ، از دست خوانی

با من ایا تو را قصد بازی است ؟

تو مرا سر به سر می گذاری ؟

زود گشتی زبون و فسرده

از وفور جوانی چنینی

هر چه کان زنده تر ، زود مرده