در از این باغ کنون گشادند

با چنین زنده من کار دارم

می زدم من در این کهنه گیتی

بر دل زندگان دائما دست

که در از خارزاران بسی بست

شد بهار تو با تو پدیدار

نوگل من ! گلی ، گرچه پنهان