به که بر سبزه ام واگذارند

عاشق : ای فسانه ! مرا آرزو نیست

که بچینندم و دوست دارند

زاده ی کوهم ، آورده ی ابر

با بهاری که هستم در آغوش

کس نخواهم زند بر دلم دست

که دلم آشیان دلی هست