آتش آشفته خیزد ز دل ها

ناله ام در دل وی بیکن

روح گمنامم آنجا فرود آر

که بر اید از آنجای شیون

هان ! به پیش ای از این دره ی تنگ

که بهین خوابگاه شبان هاست

که کسی را نه راهی بر آن است