که بهین خوابگاه شبان هاست

که بر اید از آنجای شیون

آتش آشفته خیزد ز دل ها

هان ! به پیش ای از این دره ی تنگ

که کسی را نه راهی بر آن است

تا در اینجا که هر چیز تنهاست

بسراییم دلتنگ با هم