ما همان روستازنیم درست

عکس خود را ، فکند و پوزش خواست

که : ببخشید خواهرم ! به خدا

من ندانستم این گوهر ز شماست

ساده بین ، ساده فهم بی کم و کاست

که در ایینه ی جهان بر ما

از همه ناشناس تر ، خود ماست