این همه آب و علف دادن من

بز خود را از پی بوته چری

رفت و بستش به رسن ، زد به عصا

بی مروت بز بی شرم و حیا

عاقبت از توام این بود جزا

که خورد شیر تو را مردم ده ؟

بزک افتاد و بر او داد ندا