تا گذارم گوشه ای از قلب خود را اندر آنجا

مثل اینکه کنده بودندم تن از هر چیز

می شدم از روی این بام سیه

سوی آن خلوت گل آویز،

تا از آن جا گوشه ای از دلربای خلوت غمناک روزی را

آورم با خویش.