کار شب پا نه هنوز است تمام.

ماه می تابد، رود است آرام،

بر سر شاخه «اوجا»، «تیرنگ»

دم بیاویخته، در خواب فرورفته، ولی در «آیش»

* * *

می دمد گاه به شاخ

گاه می کوبد بر طبل به چوب،