وز همه رهگذر جنگل و روی آیش

باز می کوبد او بر سر طبل،

در هوایی به مه اندود شده،

گرد مهتاب بر آن بنشسته،

می پرد پشه و پشه ست که دسته بسته.

مثل این است که با کوفتن طبل و دمیدن در شاخ

می دهد وحشت و سنگینی شب را تسکین.