می پرد پشه و پشه ست که دسته بسته.

در هوایی به مه اندود شده،

گرد مهتاب بر آن بنشسته،

وز همه رهگذر جنگل و روی آیش

مثل این است که با کوفتن طبل و دمیدن در شاخ

می دهد وحشت و سنگینی شب را تسکین.

هر چه، در دیده او ناهنجار،