نه کسی و نه سگی همدم او

می جهد، گویی از سنگ به سنگ،

یا به تابندگی چشمش همچون دو گل آتش سرخ،

یک درنده ست که می پاید و کرده ست درنگ.

بینجگر بی ثمر آنجا تنها

چون دگر همکاران.

تن او لخت و «شماله» در دست.