«چه شب موذی و گرمی و سمج،

که به گوری بتپد

یا در امیدی

می رود تا که دگر باز بجوید هستی.

بچگانم ز ره خواب نگشتند بدر.

چه قدر شب ها می گفتمشان:

خواب، شیطانزدگان! لیک امشب