که به کار است و نه کار است تمام.

هر چه خوابیده، همه چیز آرام،

می چمد از «پلم»ی خوک به «لم»

برنمی خیزد یک تن به جز او

پشه اش می مکد از خون تن لخت و سیاه

تا دم صبح صدا می زند او.

دم که فکرش شده سوی دیگر