پشه اش می مکد از خون تن لخت و سیاه

می چمد از «پلم»ی خوک به «لم»

برنمی خیزد یک تن به جز او

که به کار است و نه کار است تمام.

تا دم صبح صدا می زند او.

دم که فکرش شده سوی دیگر

گردن خود، تن خود خارد و در وحشت دل افکند او.