تا دم صبح صدا می زند او.

برنمی خیزد یک تن به جز او

که به کار است و نه کار است تمام.

پشه اش می مکد از خون تن لخت و سیاه

دم که فکرش شده سوی دیگر

گردن خود، تن خود خارد و در وحشت دل افکند او.

می کند بار دگر دورش از موضع کار،