چه شب موذی و سنگین! آری

بروم بینمشان روی دمی.

خوک ها گوی بیایند و کنند

همه این آیش ویران به چرا.»

همچنان است که او می گوید.

سایه در حاشیه جنگل باریک و مهیب

مانده آتش خاموش،