نگه رفته چشم آنها

هر دو با عالم دیگر دارند

بستگی در این دم،

وارهیده ز بد و خوب سراسر کم و بیش.

با درون شب گرم

زمزمه می کند از قصه یک ساعت پیش.

تن آنها به پدر می گوید: