همچنان کاول شب، رود آرام،

همچنان گوری دنیاش می آید در چشم

و آسمان سنگ لحد بر سر او.

هیچ طوری نشده، باز شب است،

می رسد ناله ای از جنگل دور،

جا که می سوزد دلمرده چراغ،

کار هر چیز تمام است، بریده ست دوام،